Stworzenie...

Był mroźny, wietrzny wieczór. Słońce krwawo zachodziło oznajmiając koniec dnia. Głęboko pod ziemią w królewskiej sypialni szatan otworzył oczy. Był w złym nastroju. Zwołał swoje sługi i nakazał wielkie porządki w piekle. Diabły rozprostowały zdrętwiałe kości i zabrały się do pracy. Wygarnęły z najciemniejszych zakamarków piekieł śmieci, które leżały tam od wieków. Zgarnęły wszystko na jedną gromadę i spojrzawszy na to umknęły przerażone. Szatan podszedł do zebranych śmieci z mocnym postanowieniem stworzenia nowej istoty. Pochylił się i wypowiedział magiczne słowa. Gdy tylko spojrzał na efekt swej pracy, zemdlał ogarnięty strachem.Ocknął się i nakazał, aby istota ta nigdy nie opuściła komnat piekielnych. Niestety... Sparaliżowane strachem diabły nie śmiały jej zatrzymać. Istota wyszła poza bramy piekieł i oznajmiła światu: "Oto ja - kobieta".

cisza...

Cisza nadeszła zupełnie niepostrzeżenie i zagarnęła we władanie cały pokój.
-Nie wyganiaj mnie... Nie zabijaj...-prosiła.
Pozwoliłam jej zostać, ale tylko na chwilę. Zaczęła opowiadać swoje historie. Były fascynujące i smutne zarazem.
Cisza... Otuliła mnie ramionami i delikatnie zaczęła dzwonić w uszach. Niczym mały, kryształowy dzwoneczek.
Zrobiło mi się duszno. Cisza była za gęsta... Za cicha...
Włączyłam muzykę, popłynęły dźwięki. Jak przez sen usłyszałam krzyk umierającej ciszy...

coś własnego...

Wtulona w ramiona przyjaciela
szukam odkupienia...
za pragnienia zakazane...
za myśli, których być nie powinno...
za smutek bez powodu...
za cierpienie bez przyczyny...

Otulona zapachem i ciepłem ciała
szukam zapomnienia...
błędów przeszłych i przyszłych...
nierozważnych słów...
pragnień zbyt wielkich...
kroków nieprzemyślanych...

Słuchając przyjaznego bicia serca
szukam ukojenia...
dla zawiedzionych nadziei...
dla złamanego serca...
dla zranionej duszy...
dla niespełnionych obietnic...

Oddałam już wszystko,
co miałam i co było we mnie
i nie zostało już nic,
co mogę ofiarować...
tylko ja...